Gesprekstherapie...

​

Praten helpt. 

​

Zeker als je een klik hebt met je therapeut en je in veiligheid een vertrouwensrelatie kan opbouwen, open je de weg naar diepere lagen in jezelf.​

​

... en MEER.

 

Als het lichaam niet wordt meegenomen in gesprekstherapie bij een psycholoog, kan duurzame verandering soms uitblijven. En dat is volkomen normaal. ​​​​​

​

• Tekenende  (traumatische) gebeurtenissen worden namelijk opgeslagen in ons emotioneel brein,  als flitsen van zintuigen, geluiden en emoties, losgekoppeld van de context van de prefrontale cortex, en zetten zich zo op ons lichaam en het onbewuste deel van de hersenen, die de stressreacties 'onthouden' in spieren, gewrichten, darmen en zenuwstelsel. Wat leidt tot lichamelijke en zintuiglijke klachten waar woorden en het rationeel brein in sé dus tekort komen om de emoties errond te "be-grijpen".

​

- Triggers kunnen iemand overspoelen met lichamelijke of emotionele klachten en symptomen, zonder echt te weten hoe en vanwaar deze komen of hoe eraan te komen. Het lichaam betrekken in therapie door beweging, zorgt er ook voor dat er beweging gebracht wordt ook in de e-moties, dat de connectie tussen hoofd en lichaam hersteld wordt en dat verwerking van thema's tijdens een gesprek dus diepgaander kan gaan.

​

• Burn out, een veel voorkomende klacht in therapie en een breed woord voor een staat van emotionele, fysieke en mentale uitputting door langdurige, sluimerende, intense stress, zonder herstel. Het gevolg is dat de lichamelijke en mentale energiereserves zijn 'opgebrand', waardoor functioneren in het dagelijks leven moeilijk wordt en zelfs alledaagse taken een enorme opgave lijken. Symptomen zijn onder andere extreme vermoeidheid, concentratieproblemen en prikkelbaarheid. 

​

- Het zenuwstelsel heeft hier geleerd om constant op actief te staan - op overlevingsstand - om veilig en geconnecteerd te blijven. Een individueel en maatschappelijk probleem die niet enkel cognitief / rationeel te vatten is en dus op te lossen met enkel praten. Het is een fysiologisch fenomeen dat in wezen niet gelinkt is aan werk of stoppen met/veranderen van werk ook al kan dit een aanzet zijn, het gaat veel dieper en breder, het gaat over een zelfwaarde en gevoel van veiligheid dat inherent gekoppeld is aan doen, presteren en bereiken - de "ratrace", ten koste van andere essentiële behoeften zoals rust, slaap, gezonde voeding, en beweging. 

​

- Baseline - te hoge cortisol en adrenaline niveau's - lijfelijk doorvoeld door hypervigilantie, kortademigheid, opgejaagdheid, rusteloosheid, gespannen lijf - zonder herstel, gaat gepaard met te lage serotonine en endorfine niveau's - lijfelijk doorvoeld door stemmingsproblemen, somberheid en weinig energie. Uitputting en afbreken van systemen is een logisch gevolg, 

​

- De grens leren voelen van goed genoeg, wanneer het tijd is om te stoppen en de balans tussen inspanning en rust herstellen door op te laden, is wat allereerst dient te gebeuren in therapie.​​

​

• Herstel van trauma's, tekenende gebeurtenissen, relaties en burn-out is in deze vorm van gesprekstherapie  dus onoverkomelijk verbonden met het lichaam. Leren lichaamssignalen herkennen, emoties reguleren, voelen, verwoorden, verwerken, door te rusten, bewegen, zakken en gronden, in acceptatie, veiligheid en vertrouwen, is de sleutel om terug tot de essentie van je krachten te komen. ​

 

​

Natuur wordt daarbovenop in de sessie's gebruikt als​ co-therapeut, een collega die angst- en stress-reducerend, rustgevend, inspirerend en niet oordelend aanwezig is, en die de zintuigen op een natuurlijke manier opent en prikkelt. 

Alsook als spiegel: ze toont ons wat we soms verloren lijken te zijn en terug kunnen gaan leren omarmen: rauw- en puurheid, wild en zachtheid, innerlijke rust, harmonie, samenwerking, solidariteit, wendbaarheid, zorg, liefde en respect.

Ze toont ons om opnieuw in symbiose te leren leven met (onze eigen) natuur. Ze toont ons om onze angsten onder ogen te kijken ipv uit de weg te gaan. 

​​

​

• De alledaagse drukte en de druk die we onszelf opleggen heeft voor velen als gevolg dat men er niet altijd toe komt om voldoende te bewegen en in de natuur te zijn, zaken die ons vanzelf gezonder, weerbaarder en veerkrachtiger maken. Tussen de (veelal zittende) jobs, de overvloed aan bezigheden naast het werk, zorg voor kinderen en andere op te nemen (zorg)rollen en de toenemende digitalisatie, is het eerste dat men meestal laat schieten zelfzorg.

​

- Mogelijke gevolgen van een mentaal druk, overbelast en sedentair leven zijn hart- en vaatziektes, diabetes, depressies, angsten, sommige vormen van kanker, ... Leren vertragen en zorgdragen kan je leven daadwerkelijk verlengen. 

​

• Een gesprek bij een psycholoog, buiten en in de natuur, biedt dan ook meteen een holistische aanpak voor lichaam en geest, met daarbij tools om nieuwe gewoontes aan te maken en deze te gaan doortrekken en toepassen in jouw dagelijkse routine. 

​

​

Wist je dat je via beweging in de natuur, vanzelf:

 

• je stresshormonen (cortisol) verlaagt 

• je gelukshormonen (dopamine, serotonine) verhoogt 

• uit een verlammende overlevingsmodus (fight/flight/freeze) stapt 

• je zenuwstelsel kalmeert waardoor je terug meer toegang krijgt tot rationeel inzicht

• de connectie tussen hoofd en lichaam herstelt en zo meer in contact komt te staan met je emoties

• je lichaam en zintuigen meeneemt in gesprek wat effectiever is om patronen te doorbreken dan enkel via reflecteren

• energetisch niet vast blijft zitten, maar in beweging komt en vooruit gaat

• positiever, helderder, krachtiger en productiever in het leven staat 

• beter keuzes en beslissingen kan nemen 

• makkelijker zelf tot oplossingen kan komen

• gemakkelijker kan concentreren, en daardoor hoofdzaak beter kan onderscheiden van bijzaak

• meer kan (zelf)relativeren

• een onderdeel voelt van iets groters en puur, en zo meer verbonden tot natuur, jezelf, én anderen 

• beter voor jezelf wil gaan zorgen en destructieve patronen doorbreekt (eten, drinken, roken, ...)​

• mildheid , bescheidenheid en dankbaarheid leert voelen 

• leert vertragen en bewuster in het moment leert te leven

​​

​

De wandelsessie

​​​

• is therapie buiten de muren, en dit werkt bevrijdend. Het overstijgt taboe en interne of maatschappelijke druk. Je mag helemaal jezelf zijn. 

• is een gesprek, al wandelend naast mekaar ipv tegenover mekaar, waar praten vrijer gaat en stiltes mogen bestaan. 

• is een moment waar je gehoord wordt. Ik noteer pas nadien danig dat ik bewust bij je aanwezig kan zijn om te luisteren, zonder te sturen.

• is een setting die bijzonder effectief is voor mensen die voor zichzelf de lat hoog leggen, please gedrag vertonen, niet altijd kunnen tonen wie ze zijn of wat ze willen, niet overal kunnen aarden, of zich ongemakkelijk voelen in klinische settings. ​​​